Memory lane 2

A trip down memory lane

Uit zakelijk oogpunt ben ik vandaag eens gaan zitten om mijn opdrachtgevers van de afgelopen jaren in kaart te brengen. Wat zijn het er veel en wat een mooie herinneringen! Ook de diversiteit in werkzaamheden is mooi om aan terug te denken. En al die verschillende branches met hun eigen manier van aanpak. Grote en kleine organisaties met “grote” en “kleine” directeuren. Bij de ene opdrachtgever “apeserieus” en bij de ander no-nonse. Jurkje met hakken of spijkerbroek met sneakers. De diversiteit is groot, zo ook in mijn kledingkast. Met een kop koffie erbij, ben ik eens rustig terug gegaan in de tijd.

Eén van de meest bijzondere herinneringen is 11 september 2001 (9-11). Op het moment van de aanslagen op het WTC in New York, was ik in Utrecht aan het werk bij een Amerikaanse organisatie. Het heeft een grote indruk op iedereen gemaakt, maar mijn betrokkenheid met Amerika was wel erg groot op dat moment. Een zeer indrukwekkende en verdrietige ervaring.

Een leuke herinnering! Dat je wordt ingehuurd als secretaresse en na verloop van tijd ook achter de balie zit om de logistiek in een koel-vrieshuis in goede banen te leiden.

Of dat je begint als secretaresse voor 3 vennoten van een groot accountantskantoor en uiteindelijk eindigt met 6 van deze charismatische heren. Stuk voor stuk mooie persoonlijkheden met een prachtig klantenbestand.

Vanzelfsprekend mag er “eentje uit de boekjes” ook niet ontbreken. Ergens gaan werken als secretaresse en uiteindelijk gaan samenleven met de directeur. Wat een mooie periode; het kostte me wel de opdracht….

Opvallend…. Bij 85% van mijn opdrachtgevers werd ik gevraagd als secretaresse, maar werd ik na verloop van tijd ook gevraagd om de administratie te doen en vice versa.

Verbazend…. Dat je een HBO-opleiding in de mode volgt en eindigt als bedrijfskundig PA. Ook een goeie hè?

Dit allemaal schrijvende, realiseerde ik me dat er erg veel werkervaring van mij niet op mijn LinkedIn profiel stond. Heb hier destijds bewust voor gekozen. Het staat zo “pocherig” en veel opdrachten liepen tegelijkertijd, waardoor het nogal onoverzichtelijk zou kunnen worden. Vandaag heb ik besloten om mijn werkervaring toch aan te vullen. Niks pocherig; ik ben er trots op!

Vind je het leuk om mijn blogs als eerste te lezen? Abonneer je dan hier, dan ontvang je een e-mail zodra ik iets plaats.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.